Υποδομή ή Προβολή;

Η επέλαση των τουριστών τη δεκαετία 70 στα νησιά του Αιγαίου δεν πτοήθηκε από τις συνθήκες που επικρατούσαν στις συγκοινωνίες και στο νησί. Χαρακτηριστικά θυμούνται οι περισσότεροι το περίφημο «Μιμίκα» και τις λάντζες που ερχόντουσαν να παραλάβουν τον κόσμο. Τι υποδομή είχαν τα περισσότερα νησιά τη περίοδο εκείνη; Μηδαμινή έως ανύπαρκτη! Και όμως…!

Ο ελληνικός τουρισμός πάντα κέρδιζε πόντους μέσω της προβολής και ιδιαίτερα της κινηματογραφικής προβολής του τόπου μας, ενώ όσο πιο φολκλόρ και α λα καρτ ποστάλ είναι η ταινία τόσο μεγαλύτερη είναι και η επερχόμενη πελατεία στο νησί όπου γυρίστηκε.

Στη δεκαετία του 80 μια ταινιούλα με τον τίτλο «Summer lovers» προετοίμασε το έδαφος για το κοσμοπολίτικο χρώμα που επρόκειτο αργότερα να αποκτήσουν η Σαντορίνη και η Μύκονος, ενώ στα τέλη της δεκαετίας του 90 πολλοί ανακάλυψαν τις ομορφιές της Κεφαλλονιάς χάρη στο «Μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι».

Από τις πρώτες ταινίες που πρόβαλλαν Ελληνικό νησί, την Υδρα, είναι το «Παιδί και το δελφίνι», η πιο πρόσφατη το «Mamma mia!» τη Σκόπελο, Σκιάθο και Πήλιο· μια ταινία που έχει ήδη, το πρώτο κιόλας τετραήμερο της προβολής της ξεπέρασε τις 130.000 εισιτήρια!

Της Καλύμνου δεν είχαν λείψει ευκαιρίες! Υπήρξε το έντονο ενδιαφέρον γνωστού ανθρωπολόγου για τους δύτες και τη Καλύμνικη κοινωνία τη δεκαετία του 60-70 το οποίο μπορούμε να πούμε ότι δεν έτυχε της κατάλληλης αξιοποίησης. Υπάρχει επίσης και ο Bengt Borjeson ένας πρωτοπόρος υποβρύχιος φωτογράφος και κινηματογραφιστής.

Το 1955 ήρθε στην Κάλυμνο, εντυπωσιάστηκε απο τη ζωή και τα κατορθώματα των σφουγγαράδων και αποφάσισε να κάνει ένα σχετικό ντοκιμαντέρ. Η ταινία ολοκληρώθηκε το 1965 και είναι εντυπωσιακή γιατί καταγράφει την κοινωνική πραγματικότητα εκείνης της εποχής με τη συνοδεία από μοναδικές εντυπωσιακές υποβρύχιες λήψεις σε μια εποχή που η υποβρύχια φωτογράφιση και κινηματογράφηση ήταν πρωτόγονη.

Όλα αυτά αποτελούν ένα πρώτης τάξης ερέθισμα για την τροφοδότηση μιας καμπάνιας προβολής της Καλύμνου που δεν έχει πραγματικά τύχει να γίνει μέχρι τώρα…