Με τα σχετικά προγράμματα της ΕΟΚ τα περισσότερα ξύλινα σκάφη έχουν σιγά σιγά “κοπεί” σχεδόν όλα. Στη θέση των γραφικών ξύλινων σκαφών έχουν πλέον κυριαρχίσει τα μεγάλα ανοιχτής θαλάσσης σιδερένια σκάφη. Ο έξω μόλος του λιμανιού μας όταν είναι όλα τα σιδερένια “εργοστάσια” δεμένα δε ξεχωρίζει από κανένα άλλο ψαράδικο λιμάνι του Ατλαντικού.
Προφανώς κάπου η φιλοσοφία πίσω από αυτά τα συγκεκριμένα προγράμματα είναι δυσνόητη για το κοινό νου. Ποιος ήταν τελικά ο σκοπός; Να προφυλάξουμε τη θάλασσα από την άγρια εκμετάλλευση; Να διατηρηθεί το χρώμα του Αιγαίου ή να γίνουν πιο “φιλικά προς το περιβάλλον” τα ψαράδικα σκάφη; Γιατί απλά δε βλέπουμε να έχει πετύχει κάποιος από τους στόχους αυτούς..
Δημοσιεύθηκε Τρίτη, Ιουνίου 3rd, 2008 στις 8:50 μμ στην κατηγορία Άρθρα, Αντίλαλοι, Περιφερειακή ανάπτυξη, Τοπικά. Μπορείτε να παρακολουθείτε τις όποιες απαντήσεις σε αυτήν την καταχώρηση μέσω RSS 2.0.
Αφήστε μια απάντηση, ή trackback από την δική σας ιστοσελίδα.
03/06/2008 σε 10:34 μμ |
Τα ξύλινα κατασκευάζονται στην Τουρκία…
08/06/2008 σε 6:03 πμ |
Ένα μέρος…! Αλλά και τα μπρούτζινα αγάλματα στο χυτήριο δε πάνε για να χυθεί στο καλούπι το μέταλλο…;